فرآورده های ضد عفونی کننده (DBPs) توسط ضد عفونی کننده هایی که با مواد آلی واکنش می دهند تولید می شوند. مطالعات قبلی روی DBP ها در آب آشامیدنی متمرکز بوده است ، اما توجه کافی به DBP ها در تصفیه خانه های فاضلاب (STPs) نداشته اند ، جایی که منابع و ترکیبات DBP ها بسیار پیچیده تر هستند و احتمال ایجاد DBP های سمی بیشتر وجود دارد. . در این مطالعه ، وقوع DBP ها در شش STP در هنگ کنگ و تأثیر احتمالی پساب حاصل از STP ها در محیط دریایی مورد بررسی قرار گرفت. در STP ها ، میانگین غلظت کل DBP ها از ۱۱۶۰ تا ۱۷،۰۱۹ng / L ، ۱۵۶۲ تا ۲۰،۷۹۵ng / L و ۲۸۹ تا ۱۰۳۷ng / L در تأثیرات ، پساب و آب دریا بود. Trihalomethanes ، haloacetonitriles ، و trihalophenols DBPs شایع ترین تشخیص داده شدند ، در حالی که hexachloro-1،۳-butadiene و halocarbazoles در STPs و در محیط دریایی در هنگ کنگ تشخیص داده نشده است. درمان ثانویه به طور مؤثر DBP ها و پیش سازهای DBP را حذف کرد. با توجه به تکنیک های ضد عفونی ، تابش اشعه ماوراء بنفش اثر کمی بر غلظت DBP ها نشان داد ، در حالی که هیپوکلریت سدیم به طور قابل توجهی سطح DBP های سنتی و نوظهور را بالا می برد. پساب دو STP منتخب که از کلرزنی استفاده می کنند تأثیر آشکاری بر محیط زیست دریایی دارد. در این کار منابع بالقوه DBP در فاضلاب ، تأثیر فرآیندهای تصفیه و تکنیک های ضدعفونی بکار رفته در STP در حذف / تشکیل DBP ها و تأثیر پساب حاصل از STP ها در محیط دریایی ارائه شده است. این کار همچنین نیاز به تحقیق در مورد DBP های نوظهور ایجاد شده در STP ها و نگرانی های زیست محیطی مرتبط با آنها را برجسته می کند.