شیوع بقایای میکروپلاستیک در اکوسیستم های آبی به عنوان یک نتیجه از فعالیت های انسان شناسی توجه جهانی را به خود جلب کرده است. اگرچه تحقیقات گسترده اثرات نامطلوب و مستقیمی بر روی ارگانیسم ها گزارش کرده است ، اما تنها معدود مطالعات منتشر شده پیامدهای اکولوژیکی طولانی مدت را ارائه داده است. تحقیقات در این زمینه هنوز فاقد یک مرور منظم در مورد اثرات سمی ریزگردها و درک منسجم از پیامدهای زیست محیطی بالقوه است. در اینجا ، ما به تحقیق علمی مقطعی از دهه های اخیر برمی گردیم تا ۱) به دنبال درک همبستگی بین پاسخ ارگانیسم ها به میکروبلاستیک و اختلالات زیست محیطی بالقوه ، ۲) خلاصه ای از پیامدهای زیست محیطی بالقوه ناشی از ریزگردها در محیط های آبی ، و ۳ ) در مورد موانع درک سم شناسی میکروپلاستیک صحبت کنید. در این مقاله ، خصوصیات فیزیولوژیکی و توزیع پویای ریزگردها مربوط به نگرانی های سم شناسی درباره فراهمی زیستی میکروپلاستیک و آشفتگی محیطی بوده است. میزان اختلالات زیست محیطی بستگی به نحوه انتقال سمیت سلولی ریزگردها در سراسر محیط آبزی و تکثیر دارد. ریزگردها شیوع دارند. آنها با بهره وری از مواد مغذی و دوچرخه سواری تداخل می کنند ، باعث ایجاد استرس فیزیولوژیکی در ارگانیسم ها می شوند (به عنوان مثال ، تغییرات رفتاری ، پاسخ های ایمنی ، متابولیسم غیر طبیعی و تغییر در بودجه انرژی) و ترکیب اکوسیستم و ثبات را تهدید می کنند. با یکپارچه سازی پیوندها در بین سمیت های ناشی از فرسایش گونه های فردی تا توسعه ناقص جوامع بیولوژیکی تا فروپاشی عملکرد اکوسیستم ، این بررسی یک چارچوب از پایین به بالا برای تحقیقات آینده را ارائه می دهد تا مکانیزمهای اساسی سمیت ریزگردها را بررسی کند. در محیط های آبی و پیامدهای زیست محیطی قابل توجهی.