زمینه
تغذیه و محیط نامساعد خانگی در ۲ سال اول زندگی ممکن است تأثیرات طولانی مدت بر رشد شناختی داشته باشد.
اهداف
برای تعیین تأثیر رشد خطی و محیط خانه بر رشد شناختی در سال اول زندگی نوزادان مالزی.
طراحی مطالعه
یافته های مقطعی در ۱۲-۱۳ ماه از یک مطالعه کوهورت آینده نگر از نوزادان در مالزی.
فاعل، موضوع
صد و پنجاه و یک نوزاد که در ۲ تا ۵ ماه استخدام می شوند در ساعت ۱۲ تا ۱۳ ماه در خانه مورد بازدید قرار گرفتند (M = 12.95 ، SD = 0.98).
اقدامات نتیجه
اقدامات مادر و نوزاد در دوران بارداری و هنگام تولد از کارتهای کلینیک بهداشت بیمار گرفته شد. وزن و طول نوزادان در ۱۲-۱۳ ماه اندازه گیری شد. محیط خانه و توسعه شناختی به ترتیب با استفاده از پرسشنامه HOME و Bayley-III مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج
در حدود ۵/۲۲٪ از نوزادان دچار لکه بینی و ۶/۱۴٪ از کیفیت محیط خانه کم داشتند. میانگین نمره شناختی ۵۴/۹۴ بود (۰۰/۱۲ = SD). شیرخوارگاههای ماسوره در مقایسه با شیرخواران غیر محرمانه دارای ۷٫۵۹ نمره شناختی پایین بودند ، در حالی که نوزادان با کیفیت پایین محیط خانه دارای ۱۲٫۰۹ نمره شناختی پایین تر از آنهایی بودند که کیفیت بالای محیط خانه دارند. نمرات شناختی با کیفیت بهتری در محیط خانه در هر دو کودک شیرین و غیرقابل تحمل افزایش یافته است ، اما نوزادان حیرت زده در هر شرایطی پایین تر از نوزادان غیر مبهم قرار دارند.
نتیجه
لکنت زبان ، نوعی تغذیه مغذی مزمن و محیط نامناسب خانه ممکن است به طور قابل توجهی بر رشد شناختی نوزادان تأثیر بگذارد. مداخلات برای جلوگیری از تغذیه و تغذیه باید از اوایل بارداری شروع شود و مراقبین باید از نقش خود در تحریک شناختی در محیط خانه برای فرزندان خود مطلع شوند.