زنان پناهنده به دلیل ناآرامی های داخلی ، جنگ ، آزار و شکنجه و مهاجرت به کشورهای غربی مانند ایالات متحده در جستجوی یک پناهگاه امن ، از کشورهای خود فرار می کنند. این مطالعه تحقیقاتی که در یک جامعه میانه غربی در ایالات متحده انجام شد ، از تجارب ادغام زنان پناهنده از دیدگاه آنها پرده برداشت. روایت های ادغام به دست آمده از طریق مصاحبه های عمیق با ۱۶ زن پناهنده در سن ۴۰ سال و بالاتر ، ویژگی های ناهنجاری را آنطور که توسط امیل دورکیم و رابرت مرتون شرح داده شده است نشان می دهد. گزیده هایی از روایت های ادغام ، صفات ناهنجاری مانند احساس ، تنهایی و غم ، عدم هدف / معنی ، انتظارات برآورده ، احساس انزوا و حالت عقب نشینی را از خود به نمایش می گذارد. با استفاده از این مضامین ، این مطالعه به بررسی چگونگی تقویت چنین تجربیاتی در زنان پناهنده منجر به ناهنجاری شده است. اگرچه این تحقیق پژوهشی ادعای جهانی تجربیات زنان پناهنده را ندارد ، بحث ارائه شده برای کمک به جوامع در درک تجارب ادغام زنان و اجرای ساختارها و دستورالعملهای عملی برای ادغام موفق است.