با توجه به اصلاحات hukou که در سال ۲۰۱۴ توسط شورای ایالتی صادر شده است ، طی یک برنامه پنج ساله سیزدهم ، یک مسیر توسعه بیشتر مردم محور تحت “الگوی جدید شهرنشینی” اجرا می شود. در یک رژیم درجه بندی جدید ، وضعیت اجاره ای مسکن مهاجران نقش مهمی در تفکیک افراد واجد شرایط برای بهرهمندی از حق رفاه (به عنوان مثال آموزش عمومی) در شهرهای میزبان دارد. با استفاده از داده های بررسی پایش پویا مهاجران سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۶ ، این مقاله به بررسی دلیل منطق پیوستگی اجباری ترکیبی ، مکانیسم طبقه بندی آن در بین کل جمعیت مهاجران در پکن و تغییر پویا و تأثیر آن بر مهاجران با توجه به انجام اقدامات شدید توسط شهرداری پکن در اوایل سال ۲۰۱۰ برای رسیدگی به مشکلات غیررسمی این کشور. یک ساختار تصرف ترکیبی از ناامن به حقوقی و عناوین حقوقی برای افزایش انعطاف پذیری عرضه مسکن برای گروه های مهاجر بسیار مهم بود. پیامدهای سیاستگذاری این مقاله در مورد چگونگی توانمندسازی مهاجران به عنوان شهروندان برابر است.