در استرالیا و سایر کشورهای عضو OECD ، زنانی که در مناطق روستایی از افسردگی بهبود می یابند ، می یابند که دسترسی به مراقبت های حرفه ای مملو از مشکلات است. با وجود تأکید بر عوامل تعیین کننده اجتماعی در شکل دادن به سلامت روان و بهبود بیماری ، پشتیبانی روستایی استرالیا تا حد زیادی توسط تخصص پزشکی و پزشکی متمرکز بر تصحیح بیوشیمی و شناخت از طریق مدلهای مختلف مراقبت پزشکی رسمی تعریف شده است. این مقاله با پرداختن به محدودیت های مدل های زیست پزشکی فردی ، این رابطه رابطه ای را در مورد چگونگی تولید بهبودی از افسردگی از طریق استقرار روستایی و جنسیتی ارائه می دهد (پینک ، ۲۰۱۱). بهبود نظریه پردازی از طریق مفهوم استقرار ، توجه را از مفهوم فردی پریشانی تجسم یافته (علائم ، عواطف ، شناخت) به سمت درک اجتماعی از پویایی روابط انسانی و غیر انسانی که توسط اقدامات مراقبت های مختلف (از معالجه پزشکی گرفته تا اجتماعی) دریافت می کند ، تغییر می دهد. حمایت کردن). تا به امروز تجزیه و تحلیل انتقادی کمی در مورد نحوه جنسیت پریشانی و بهبودی زنان در رابطه با مراقبتهای رسمی و غیررسمی در مناطق روستایی صورت گرفته است. با گسترش بینش جغرافیدان ها ، انسان شناسان اجتماعی و دانشمندان فمینیستی ، ما داستان های بهبودی زنان ساکن در روستایی و منطقه ای استرالیا را تجزیه و تحلیل می کنیم. ما بطور خاص روی این موضوع تمرکز می کنیم که چگونه زنان روستایی عدم اطمینان و ننگی را که از طریق فضاهای مراقبت رسمی پدید آمده و مانع بهبودی آنها می شوند- پویایی جنسیتی در محل قرارگیری Em (dis) را مشخص می کنند. در مقابل ، ما تشخیص می دهیم که چگونه فضاهای خاص مراقبت غیر رسمی ، بهبود روابط زنان را از طریق روابط متعدد با دیگران و افراد غیر انسانی امکان پذیر کرده است. پژوهش ما با هدف کمک به درک انتقادی در مورد چگونگی مراقبت روزمره حرفه ای و مراقبت از خود با مذاکرات پیچیده جنسیتی در مورد استقرار و جابجایی که شکل دهنده سلامت روانی (بیمار) روستایی است ، ارائه می شود.