دنیای ۱٫۵ درجه سانتیگراد نیاز به یک جمع و جور جهانی دارد. با فرض اینکه تخصیص عادلانه ای از فضای تولید گازهای گلخانه ای جهانی ایجاد شده است ، این سؤال پیش می آید که آیا هند می تواند در آن فضا زندگی کند؟ برای ایجاد امکان ، چه نوآوری های فناوری لازم است؟ پیامدهای چنین مسیری برای رفاه بشر در هند چه خواهد بود؟ این مدل دارای ۲۵ کالا و خدمات و ۳۸ فعالیت تولید جایگزین است که فناوری های مختلفی را برای تولید این کالاها یا خدمات منعکس می کند. این مدل اقدامات رفاه اجتماعی توسط دولت را ارائه می دهد. این مقاله با استفاده از یک مدل بهینه سازی پویا بین چند بخشی با تقاضای درون زا ، عواقب آینده و فن آوری های مختلف در آینده را مورد بررسی قرار می دهد. با توزیع درآمد درون زا و ۲۰ کلاس مصرف کننده مختلف اثر ناهمگنی در نظر گرفته شده است. کاهش در هزینه های انرژی تجدید پذیر و باتری ها بر اساس پیش بینی های محققان مختلف تعیین شده است. اهداف مربوط به بهره وری انرژی نیز براساس تجربه گذشته است. سناریوها نشان می دهد اهمیت پیشرفت فنی برای هند می تواند اهداف توسعه انسانی خود را در یک حد انتشار عادلانه برآورده کند.