زمینه
بوپرنورفین سنگ بنایی برای مهار همه گیری های مواد افیونی است ، اما اطلاعات در حال ظهور نشان می دهد که داروسازان روستایی در ایالات متحده آمریکا گاهی اوقات از توزیع این دارو خودداری می کنند. ما یک مطالعه موردی را برای کاوش در مورد شیوه های توزیع بوپرنورفین در ۱۲ منطقه آپالاچی روستایی کنتاکی انجام دادیم ، و تجزیه و تحلیل کردیم که آیا و چگونه با ویژگی های محیط خطر روستا شکل گرفته اند.
مواد و روش ها
در این مطالعه موردی ، ما با ۱۴ مصاحبه نیمه ساختار یافته با ۱۴ داروساز که ۱۵ داروخانه در این ایالت ها کار می کنند ، انجام شده ایم تا شیوه های پخش بوپنورفین را رصد کنیم و تأثیرات این روش ها را درک کنیم. تجزیه و تحلیل موضوعی از رونوشت های حاصل سه ویژگی از محیط ریسک روستایی را نشان می دهد که توزیع را شکل می دهد. برای کشف این سه ویژگی محیط خطر ، ما اسناد خط مشی (مثلاً دادخواست عمومی دادستان) و بانکهای اطلاعاتی اداری (به عنوان مثال ، داده های حبس) را تجزیه و تحلیل کردیم. اسناد متنی با استفاده از تجزیه و تحلیل موضوعی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و داده های اداری با استفاده از آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یادداشت ها به بررسی روابط میان ویژگی های محیط خطر و شیوه های توزیع آن پرداختند.
نتایج
دوازده از ۱۵ داروخانه با امتناع از خدمت به بیماران جدید ، داروهای محدود را توزیع کردند. محدود کردن توزیع برای بیماران شناخته شده یا تجویز کنندگان؛ یا امتناع از توزیع بوپورنورفین در کل. نگرانی در مورد بیش از یک کلاه “اداره اجرای مواد مخدر” (DEA) در مورد توزیع مواد افیونی میراث بازاریابی تهاجمی و تقلب کننده داروهای ضد درد مواد افیونی (OA) توسط شرکتهای داروسازی و پزشک OA که بیش از حد اعتماد اعتماد داروساز به بوپنورفین و تجویز کنندگان آن را تضعیف می کند. تشدید جنگ محلی با مواد مخدر ممکن است با تقویت ننگ بر علیه افرادی که از مواد مخدر استفاده می کنند ، تضعیف شده است.
نتیجه گیری
ابتکارات برای افزایش تجویز بوپرنورفین برای افزایش توزیع باید همراه با تغییر سیاست باشد. به طور خاص ، بوپرنورفین باید از سیستم های کنترل مواد افیونی خارج شود. تلاشها برای خنثی سازی جنگ با مواد مخدر باید دربرگیرنده مناطق روستایی باشد. ابتکار عمل برای برچیدن بازاریابی OA تهاجمی باید تقویت شود. و تلاش برای ایجاد اعتماد دوباره به داروساز به پزشکان مورد نیاز است.