مطالعات بسیار اندکی تأثیر محیط ساخته شده را در رکود حمل و نقل ریلی شهری در سطح ایستگاه به ایستگاه (مبدا-مقصد) بررسی کرده اند. علاوه بر این ، اکثر مدلهای هدایت مستقیم (DRM) تمایل دارند که یک رابطه خطی یا log-linear پیش فرض ساده که در آن پارامترهای تخمین زده شده در کل فضای داده های متغیرهای توضیحی در نظر گرفته می شوند را شامل شوند. این مدلها نمی توانند هیچگونه تغییر در تأثیر خطی (یا غیرخطی) را در مقادیر مختلف ویژگیهای محیط ساخته شده در رکاب گذر حمل و نقل ریلی شهری تشخیص دهند ، که احتمالاً نتایج مغرضانه را القا می کند و برخی از اطلاعات غیر قابل اغماض و مفصل را پنهان می کند. براساس این شکافهای تحقیقاتی ، این مطالعه یک DRM مقصد مقصد را به روز ارائه می دهد که از داده های کارت هوشمند مربوط به سیستم مترو نانجینگ ، چین استفاده می کند. این یک مدل درختان رگرسیون تقویت کننده شیب را ارائه می دهد تا یک روش کاوی داده با روش تصفیه شده تر را برای بررسی ارتباطات غیرخطی بین ویژگی های محیط ساخته شده و سرگرمی ایستگاه به ایستگاه ارائه دهد. داده های مربوط به محیط ساخته شده ، نوع ایستگاه ، جمعیتی و امپدانس مسافرتی از جمله متغیر کمتری استفاده می شود و در آنالیز مورد استفاده قرار گرفت. نتایج تجربی نشان می دهد که اکثر متغیرهای مستقل ، بدون در نظر گرفتن دوره زمانی ، با یک مسیر غیرقابل خطی ناپیوسته و بدون در نظر گرفتن فاصله با ایستگاه به ایستگاه همراه هستند. محیط ساخته شده در سمت مبدا تأثیر بیشتری در محور ایستگاه به ایستگاه نسبت به محیط ساخته شده در سمت مقصد برای ساعات اوج صبح دارد ، در حالی که نقطه مقابل آن ساعت ها و شب های اوج بعد از ظهر را نگه می دارد. نتایج همچنین حاکی از آن است که زمان انتقال از متغیرهای مهمتر از مسافت و مسافت فاصله است.