تعداد فزاینده ای از مطالعات نشان می دهد که صنعت گردشگری سهم بسزایی در رشد اقتصادی و توسعه اقتصادهای تحت هدایت گردشگری دارد. با این حال ، گردشگری موجب رشد اقتصادی و توسعه با هزینه آلودگی و تخریب محیط زیست می شود. هدف اصلی این مطالعه بررسی تأثیر ورود گردشگران بر آلودگی محیط زیست ناشی از انتشار دی اکسید کربن در مالزی ، تایلند و سنگاپور در دوره زمانی ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۴ است. در مدل های چند متغیره از رگرسیون های دیگر یعنی مصرف انرژی و درآمد نیز استفاده می شود. آزمون Zivot-Andrews برای تعیین ریشه واحد و وجود شکست ساختاری در داده ها استفاده شده است. برآوردگر حداقل مربعات معمولی کاملاً اصلاح شده به عنوان یک روش تحلیلی برای برآورد پارامترهای ناشناخته استفاده می شود. نتایج تجربی نشان می دهد که گردشگری تأثیر مثبتی در آلودگی محیط زیست در مالزی دارد. با این حال ، یک رابطه معکوس بین گردشگری و آلودگی محیط زیست در تایلند و سنگاپور مشاهده می شود. یافته های تجربی نشان می دهد که توسعه و توسعه پایدار اقتصادی باید با اجرای سیاست های عمومی محتاطانه در جایی انجام شود که دولت های میزبان باید در ارتقاء صنایع جهانگردی و اجتماعی با محیط زیست در کشورهای مربوطه تلاش کنند.