جهانگردی به عنوان منبع بالقوه توسعه اقتصادی و تنوع بخشی در بسیاری از کشورهای در حال توسعه شناخته شده است. با این حال ، بسیاری از این کشورها به دلیل کمبود ظرفیت نیروی انسانی در صنعت میهمان نوازی و گردشگری قادر به استفاده کامل از این پتانسیل نیستند. این کمبود ظرفیت تا حدی به دلیل ناکافی بودن برنامه نویسی در حوزه مهمان نوازی و گردشگری در مقاطع متوسطه و عالی است. این مطالعه با هدف بررسی این مسئله که تا چه اندازه آموزش گردشگری در برنامه های دوره متوسطه در بوتسوانا و همچنین راه هایی برای انجام کامل تر این مسئله درج شده است ، برطرف شده است. به طور خاص ، محققان ارزش بالقوه آموزش مبتنی بر مکان را به عنوان یک چارچوب نظری برای تلفیق کامل آموزش جهانگردی در برنامه درسی دوره متوسطه در بوتسوانا در نظر گرفتند. محققان برای یافتن این دو هدف به یافته های یک مطالعه موردی از یک مدرسه متوسطه واقع در دل اوکااوگانو بوتسوانا اعتماد کردند. محققان دریافتند که گردشگری فقط در محدوده برنامه های درسی مدرسه محدود می شود و فرصت های روشنی برای تقویت آموزش گردشگری در مدارس متوسطه در بوتسوانا وجود دارد.