آزادسازی تجارت کالاهای زیست محیطی (EG) ، از طریق توافق نامه کالاهای زیست محیطی (EGA) ، در انتشار فن آوری کم مصرف کربن بسیار مهم است. با این حال ، شکاف بزرگی از لیست های تعریف EG و آنالیز اثربخشی یکپارچه EGA وجود دارد. در این مقاله به بررسی اثرات آزادسازی تجارت EG بر اساس مدل های بخش اقتصادی کلان و برق می پردازیم و سعی می شود با مقایسه لیست های مختلف EG ، با در نظر گرفتن کنترل استفاده نهایی و ترکیب سیاست EG با مالیات کربن ، یک سیاست تجارت کارآمد تر EG پیدا کنیم. نتایج نشان می دهد که آزادسازی تجارت EG لزوماً بدون سیاست های دیگر برای محیط زیست فایده ای ندارد ، زیرا اثرات استفاده نهایی چندگانه از EG بر انرژی متعارف ممکن است منجر به خسارت محیطی شود. ما می دانیم که ادغام EGA در یک سیستم مالیاتی کربن جهانی اثرات مالیات کربن در کاهش CO2 را ۳۳٪ افزایش می دهد و همزمان ضرر تولید ناخالص داخلی را به دلیل مالیات کربن ۷۵٪ کاهش می دهد. منافع اقتصادی EGA می تواند هزینه سایر سیاست های زیست محیطی را جبران کند. بنابراین ، کنترل نهایی و سایر سیاستهای زیست محیطی باید در تنظیم توافق های تجاری بین المللی که EG را هدف قرار می دهند ، در سطح جهانی و منطقه ای در نظر گرفته شود.