با بزرگتر شدن بیمارستانها در بزرگسنجی ، طرح خیابان خیابان تأثیر فزاینده تری بر کارآیی و پایداری بیمارستان دارد. در این مطالعه ، کیفیت محیط داخلی یک خیابان بیمارستان نیمه بسته و مناطق انتظار سرپایی مجاور با استفاده از اندازه گیری های عینی در سایت و بررسی های مبتنی بر پرسشنامه ذهنی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که خیابان بیمارستان دارای محیطی بیش از حد گرم و بیش از حد رطوبت ، با نسبت رطوبت ۱۷ / ۱۸- ۱۷ گرم در کیلوگرم است. در نتیجه ، میزان نارضایتی سرنشینان از نظر محیط حرارتی از ۵۰ درصد فراتر رفته است. آمیختگی هوا از خیابان بیمارستان با آن از مناطق در انتظار سرپایی منجر به دمای هوای داخلی ۲۷-۲۹ درجه سانتیگراد در دومی ، که بیش از آستانه استاندارد ۲۶ درجه سانتیگراد است. کیفیت هوا در محیط داخلی (از نظر CO2 ، کل ترکیبات آلی فرار (TVOC) و غلظت PM2.5) خیابان بیمارستان خوب بود و اطمینان از مطابقت با استانداردهای چینی موجود است. با این حال ، تابش خیره کننده از طریق سقف غشایی شفاف اتیلن-تترا فلورو اتیلن (ETFE) و روشنایی ناهموار در خیابان بیمارستان باعث ناراحتی بینایی شد. لرزش سقف غشایی ETFE در حین بارندگی منجر به ایجاد سر و صدای ۷۹٫۵ دسی بل (A) در خیابان بیمارستان و ۷۰ دسی بل (A) در سالن های انتظار سرپایی ، به شدت کاهش راحتی صوتی و در نتیجه میزان رضایت از سرنشین ۶۰ ant. بنابراین ، این مطالعه داده هایی ، هم عینی و هم ذهنی ، از کیفیت محیط داخلی در خیابانهای بیمارستان و مناطق منتظر سرپایی فراهم می کند.