در این مقاله به بررسی ادبیات در مورد رابطه بین محیط ساخته شده و ایمنی جاده ها با تمرکز بر مطالعاتی که واحدهای جغرافیایی کوچکی از قبیل دستگاه های سرشماری یا مناطق تحلیل سفر را تحلیل می کنند ، پرداخته است. ما انواع مختلفی از اقدامات محیطی ساخته شده را مورد بررسی قرار می دهیم تا تجزیه و تحلیل کنیم که آیا بین این اقدامات و فرکانس تصادفات روابط مداوم وجود دارد ، و می بینیم که برای بسیاری از متغیرهای محیط ساخته شده همبستگی های مختلط یا متناقضی وجود دارد. ما به درمان قرار گرفتن در معرض مراجعه می کنیم ، زیرا اقدامات محیطی ساخته شده اغلب به صورت آشکار یا ضمنی ، به عنوان اقدامات قرار گرفتن در معرض استفاده می شود. ما می دانیم که از آنجا که قرار گرفتن در معرض اغلب به اندازه کافی کنترل نمی شود ، ارتباط بین ویژگی های محیط ساخته شده و میزان تصادف می تواند ناشی از سطح بالاتری از قرار گرفتن در معرض یا نرخ بالاتر ریسک تصادف برای هر واحد در معرض باشد. سپس ، ما متغیرهای مختلف محیطی ساخته شده را یا بیشتر در معرض قرار گرفتن در معرض ، بیشتر مربوط به خطر یا مبهم شناسایی می کنیم و تحقیقات هدفمند دیگری را در مورد متغیرهایی که رابطه آنها در حال حاضر مبهم است ، توصیه می کنیم.