به عنوان موجودات اجتماعی ، ما مجبور هستیم موضع اخلاقی نسبت به یکدیگر بگیریم اما ماهیت رابطه اخلاق و ساختار اجتماعی همچنان یک بحث است. در این مقاله ، یک دیدگاه رابطه ای در مورد بحث مطرح شده است ، که شامل بازخوانی دیدگاه های اخلاقی به عنوان همزمان نشانگرهای وضعیت و تلاش برای دستیابی به ارزش خود است. برای این کار ، استدلال از بوردیو به تصویر کشیده شده از ساختار کلاس به عنوان یک فضای چندبعدی قرض می گیرد و درک داگلاس از فرهنگ و جهان بینی را دنبال می کند. این استدلال با استفاده از تجزیه و تحلیل طرح پیمایشی تجربی ، با تکیه بر سؤال های بدیهی برای سنجش جهان بینی های اخلاقی ، پشتیبانی می شود. داده ها با استفاده از تجزیه و تحلیل مکاتبات چندگانه پردازش می شوند و نشان می دهد که (۱) افراد در موقعیت های اخلاقی خود قوام خود را نشان می دهند و اینکه (۲) یک همسانی قوی بین فضای اخلاقی و فضای طبقات اجتماعی وجود دارد.