ما بررسی می کنیم که چرا بسیاری از بنگاهها ضعف های کنترل داخلی (ICW) را در بخش ۴۰۴ قانون Sarbanes-Oxley پس از گزارش قبلی کنترل داخلی مؤثر (IC) فاش می کنند. ما می دانیم که حدود نیمی از متغیرهای تعیین کننده مقطع ICW یا از سال T-1 به سال T به طور قابل توجهی تغییر نمی کنند و یا در جهتی تغییر می کنند که انتظار نمی رود باعث خراب شدن IC شود. وخامت گزارش شده در IC می تواند به افزایش در هزینه حسابرسی ، گردش مالی مدیریت ، اعاده مجدد ، پریشانی مالی ، اندازه شرکت و کاهش فعالیت های اقتصادی نسبت داده شود. مطابق با فرضیه نمایندگی مبنی بر اینکه مدیران سعی می کنند در صورت کاهش عملکرد شرکت ، روند IC را دستکاری کنند ، وخامت گزارش شده در IC همچنین با بازده سهام ضعیف در سال قبل از افشای همراه است. هنگامی که بازده ضعیف سهام با حساسیت بالاتر جبران خسارت اجرایی نسبت به تغییر قیمت سهام همراه باشد ، افشای ICW محتمل تر است.