مهاجران با ادغام با چالشهای جدی روبرو هستند ، از جمله سیاست های محرومیت که دسترسی آنها به حقوق شهروندی را منع می کند. تجزیه و تحلیل سطح عمیق از روابط نابرابر دولت و مهاجران و همچنین فرایندها و نتایج یکپارچه سازی ، کارمندان اجتماعی را قادر می سازد تا ابزارهای موثری برای تأمین نیازهای جوامع مهاجر تهیه کنند. واقعیت های جدید اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادی ، سیاسی و حقوقی در دوران پس از ۱۱ سپتامبر خواستار توجه توجه به مطالعات مهاجرتی شده و به یک موقعیت اصلی در کارهای اجتماعی منتقل می شوند. در این مقاله یک چارچوب نوآورانه برای راهنمایی رویه کار اجتماعی با مهاجران ارائه شده است.