هدف از مطالعه است
مقاله حاضر ، استفاده از گیاهان در گیاهان دارویی سنتی را برای معالجه بیماری های انسانی و دامپزشکی در چهار کمیته توسعه روستا در منطقه Humla در نپال غربی مستند می کند. همچنین هموایی دانش آگاهاننده در مورد گیاهان دارویی مناسب برای دسته های مختلف بیماری و بیشترین گونه های گیاهی که برای درمان هر دسته از بیماری در مناطق مورد مطالعه استفاده می شود ، تعیین می کند.
مواد و روش ها
اطلاعات قومی از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته و بحث آگاهی کلیدی جمع آوری شد. داده ها از طریق ضریب اجماع آگاهانه (ICF) ، سطح وفاداری (FL) و مقدار استفاده (UV) تجزیه و تحلیل شدند.
نتایج
ما ۱۶۱ گونه گیاهی متعلق به ۶۱ خانواده و ۱۰۶ جنس مورد استفاده در درمان ۷۳ بیماری انسانی و ۷ دامپزشکی را ثبت کردیم. ما همچنین استفاده های آشپزی و مصارف اضافی را به ترتیب در ۶۷ و ۳۳ گونه از گیاهان دارویی ثبت کردیم. بیشتر داروها به صورت پودر تهیه شده و به صورت خوراکی استفاده می شدند. ریشه بیشترین استفاده از قطعات گیاهی بود. در ۹۳ مورد استفاده از ۹۳ گیاه دارویی ذکر نشده است. بیماری های دستگاه گوارش دارای بالاترین میزان ICF (40/0) و استفاده های چشمی کمتر از ICF (صفر) را دارند. Mentha spicata و Rumex hastatus بالاترین میزان FL (هر ۱۰۰٪) هر دو را برای بیماریهای دستگاه گوارش و روده و Delphinium himalayai کمترین (۴۷٫۴٪) را برای مصارف دامپزشکی دارند.