در فرایند برنامه ریزی حمل و نقل ، تصمیم گیرندگان برای تسهیل مقایسه ها و تعیین اینکه آیا پیشنهادی برای جامعه ارزشمند است ، نیاز به ارزیابی های معتبر و آموزنده دارند. تجزیه و تحلیل هزینه و سود رایج ترین شکل ارزیابی است ، که در آن مزایا در درجه اول از تغییر در مازاد مصرف کننده در بازار حمل و نقل اندازه گیری می شود. با این حال ، این مزایا تنها در صورتی منعکس کننده حداکثر رفاه اجتماعی است که بازارها کاملاً رقابتی و بدون هیچگونه خرابی در بازار کار کنند. ممکن است تأثیرات ناخوشایندی مهمی وجود داشته باشد ، معروف به اثرات اقتصادی گسترده تر ، که آژانس ها شروع به درج ارزیابی ها با استفاده از روش های موقت دارند. مدل های تعادل عمومی محاسبه شده (CGE) روشی روزافزون برای ارزیابی تأثیر اقتصادی حمل و نقل اعم از تأثیر مستقیم و گسترده اقتصادی است ، زیرا می توانند با شبیه سازی رفتار خانواده ، توزیع تأثیرات در بین هر بازار و نماینده اقتصاد را تعیین کنند. شرکتها و سایرین از اصول اولیه خرد اقتصادی. گذشته از نقش سنتی آنها در برآورد تغییرات در متغیرهای اقتصاد کلان ، مدل های CGE می توانند معیاری از رفاه را فراهم کنند که بدون شمارش مضاعف را تضمین می کند و اثرات مرتبه نهم را به خود اختصاص می دهد. در این مقاله ، طیف کاملی از مدل های CGE که برای موضوعات حمل و نقل استفاده شده اند ، بررسی شده و نقش آنها در ارزیابی حمل و نقل را مورد بحث قرار می دهد. مدل های CGE برای حمل و نقل در اقتصاد شهری ، منطقه ای و اقتصاد محیطی و همچنین زمینه های دیگر توسعه داده شده است و هر زمینه ای نظریه ، فرضیات و شیوه های خاص خود را به کار گرفته است تا روابط بین حمل و نقل و اقتصاد مربوط به حوزه را نشان دهد. این مقاله همچنین درباره نقش کلی مدل سازی CGE در ارزیابی حمل و نقل ، و همچنین نگرانی های نظری و عملی در مورد روش مدل سازی CGE بحث می کند.