در حالی که جنبه های اقتصادی و زیست محیطی مهندسی عمران بیشترین توجه را در آکادمی معاصر جلب کرده است ، جنبه های اجتماعی آن غالباً کنار گذاشته شده است. با این حال ، تأثیر اجتماعی که زیرساختها دارند بسیار زیاد است و تحلیل و درک آن اساسی است. در عین حال ، جنبه های اجتماعی مانند فرهنگ یا رفتار انسان می تواند در مراحل مختلف چرخه حیات زیرساخت ها تأثیرات چشمگیری داشته باشد. بنابراین ، درک بهتر از ارتباطات بین مهندسی عمران و جامعه می تواند به تطبیق بهتر زیرساخت ها با زمینه های آنها و همچنین به حداقل رساندن تأثیرات منفی آنها کمک کند. در نتیجه ، این تفاهم می تواند زیرساخت هایی را ایجاد کند که از نظر اجتماعی پایدارتر باشند. مطالعات کمیابی که ارتباط بین جامعه و مهندسی عمران را ارزیابی کرده است ، این رابطه را یک طرفه دانسته اند. سناریوی واقعی چندان ساده نیست. تجزیه و تحلیل این رابطه نیاز به میان رشته ای دارد و در همین زمینه است که این مقاله به بررسی زیرساخت ها و علوم اجتماعی از دیدگاه اجتماعی و فنی می پردازد. ما روابط متقابل یافته ای را ارائه می دهیم که چارچوبی مفهومی را با هدف اصلی تهیه ابزارهای عملی و کارآزمایی برای متخصصان و دانشگاهیان برای انجام تصمیمات پایدارتر و متناسب با متن ارائه می دهیم. ما رشته های مهندسی عمران و علوم اجتماعی را به چندین زیر مجموعه مختلف ، یعنی شش مورد برای زیرساخت ها (حمل و نقل ، آب ، انرژی ، محیط زیست ، برنامه ریزی شهری و ساختمانها) و دوازده برای علوم اجتماعی (فرهنگ و تاریخ ، رفتار و ذهن ، ارتباط و تعامل) طبقه بندی می کنیم. ، اقتصاد اجتماعی ، علوم حقوقی ، زندگی و سلامت ، سیاست ، مشکلات اجتماعی ، گروه های اجتماعی ، اخلاق و فلسفه ، هنر و آموزش و نوآوری). پس از آن ، ادبیات موجود را در تقاطع بین دسته های مختلف مرور می کنیم. ما چارچوبی را پیشنهاد می کنیم که می تواند از تصمیمات و اقدامات انجام شده در سطوح مختلف و مناطق کاری پشتیبانی کند. این چارچوب شامل دستورالعمل هایی برای یک نگرش کامل تر به تعامل بین زیرساخت ها و جامعه در فعالیت های کلیدی است که در نتیجه درک بهتر از تأثیر این رابطه غالباً مورد نیاز است. این راهنمایی ها توضیحی در مورد زمینه های کلیدی مختلف ارائه می دهد و می تواند در مورد طیف گسترده ای از اقدامات اعم از تدوین برنامه های درسی دانشگاه تا ارزیابی تأثیر اجتماعی پروژه ها اعمال شود.