پیری جمعیت ، همراه با نیاز به سیاست ها و خدمات فراگیرتر و پاسخگوتر ، باعث افزایش علاقه به همکاری و تولید همزمان با افراد مسن شده است. با این حال ، تاکنون ، فقط تعداد محدودی از مطالعات به چگونگی تحقق مشارکت افراد سالخورده به عنوان شرکای پژوهشی در تحقیقات مبتنی بر جامعه پرداخته اند. هدف از این مقاله ، ارائه بینش از روند تولید یک پروژه تحقیقاتی با ساکنان سالمند ساکن در محلات کم درآمد در منچستر ، انگلستان است. این پروژه در زمینه مشارکت و آموزش هجده سالمند به عنوان همکارانی که نقش اصلی را در کلیه مراحل مطالعه با هدف توسعه جوامع «دوستانه با سن» داشتند ، بی نظیر بود. محققان همچنین ۶۸ مصاحبه را با ساکنان ۶۰ سال و بالاتر که در انحصار اجتماعی در محله خود تجربه می کردند ، به پایان رساندند. در این مقاله ، رویکرد روش شناختی توسعه یافته برای مطالعه همراه با توضیحی در مورد استخدام و آموزش همکاران محقق ارائه شده است. سپس این یافته ها را براساس چهار جلسه تأمل با هم اندیشمندان ، ارائه می دهد که بر انگیزه های آنها برای کار روی پروژه و رابطه آنها با مصاحبه شونده متمرکز می شود. این مقاله با بحث در مورد پیامدهای یافته های مربوط به توسعه کار تولید همزمان با افراد سالخورده در تحقیقات ، سیاست و عمل دوستانه به پایان می رسد.