نشان می دهد که دو بانک اطلاعات سوئدی با نقاط قوت منحصر به فرد نشان می دهم که شرکت های ولگرد ، یعنی آنهایی که فاقد یک مالک کنترل هستند ، در گزارش های مالی افشاگری داوطلبانه کمتری دارند (یعنی اطلاعات ارائه شده فراتر از آنچه که رسماً لازم است). این امر نشان می دهد که مدیران ترجیح می دهند از اطلاعات خودداری کنند تا اختیار خود را در مورد سیاست های سازمانی به حداکثر برسانند. من همچنین نشان می دهم که افشای اطلاعات در ابتدا با مالکیت بلوک افزایش می یابد ، و این نشان دهنده افزایش انگیزه های نظارت و حاکمیت قوی تر است. اما ، هنگامی که مالکیت بلوک از یک سطح آستانه مشخص (بیش از ۵۰٪) فراتر رود ، افشاگری شروع به کاهش می کند و منعکس کننده تضاد دیگر ، یعنی بین اقلیت و صاحبان کنترل است. شواهد این رابطه غیر خطی در ادبیات جدید است و ممکن است شواهد ترکیبی را در تحقیقات قبلی به خود اختصاص دهد. علاوه بر این ، من یافته هایی را در مورد تأثیر صاحبان اقلیت های نهادی ، خارجی ، غیر متنوع و کنترل کننده گزارش می کنم ، نتیجه می گیرم که ساختار مالکیت پیامدهای عمده ای بر افشای داوطلبانه دارد.