در این مقاله ، چشم اندازی به بحث ماندگار در مطالعات روستایی در مورد تبدیل مناطق روستایی در اقتصادهای توسعه یافته بازار به کم و بیش مناظر کم تولیدکننده ارائه می شود. ما بر روی دسته مفهومی “فوق محصول تولیدی” و اشاره آن به مناطق تولیدی با شارژ فوق العاده متمرکز که اساساً با شیوه های ورودی و بازده بالا ، بازرگانی کاملاً فنی و با سود سودآور کار می کنند ، تمرکز می کنیم. و مقیاس جهانی سهم ما در این بحث این استدلال است که در حالی که فوق محصول گرایی یک دسته مفید برای تفکر در مورد انتقال در مناطق کشاورزی و در شرایط ساختاری خاص است ، مهم نیست که از این واقعیت چشم پوشی کنیم که این مناظر بسیار پر زرق و برق نیز خانه هستند. برای ساکنان خود و مناطق تفریحی برای جوامع شهری محلی و همسایه. مطالعه این جنبه از سوء محصولگرایی نیاز به یک دیدگاه رابطه ای و یک روش تحقیق طبیعت گرایانه دارد. ما این استدلال را با استفاده از مطالعه پارک ورزش آبی وایتاکی تحتانی در جزیره جنوبی نیوزیلند نشان می دهیم.