بیشتر بازدید کنندگان به موزه ها می آیند و به عنوان بخشی از یک گروه ، از طریق گالری ها حرکت می کنند ، صورت فلکی که از آنها خواسته است توجه خود را بین اصحاب خود و نمایشگاه سرآمد تغییر دهند. این مقاله به دو نمونه از داده های فیلم برداری شده جمع آوری شده در یک موزه هنر در انگلستان برای بررسی راه هایی که بازدید کنندگان توجه مشترک خود را با همراهان خود در جلوی یک نقاشی می پردازند ، متمرکز شده است. این تحلیل به تجزیه و تحلیل تعامل می پردازد و پیش زمینه هایی که در آن جفت بازدید کنندگان توجه مشترک را به دست می آورند ، به ویژه هنگامی که فاصله بین آنها وجود داشته باشد و آنها در همان آثار هنری شرکت نمی کنند ، پیش بینی می کند. این یافته ها به درک بهتر توجه به عنوان منبعی برای ایجاد معنا در موزه کمک می کند و خط تحقیق را تکمیل می کند و چگونگی مذاکره بازدید کنندگان و معنا در ارتباط و تعامل اجتماعی را بررسی می کند.