تحقیقات کمی درمورد رفتارهای گزارشگری مالی بانکهای مهم سیستماتیک جهانی (G-SIBs) و بانکهای مهم غیرسیاسی سیستماتیک (غیر G-SIBs) وجود دارد. ما ارتباط بین گزارشگری مالی و ثبات سیستم مالی را با توجه به این درک که هموار سازی درآمد یک مکانیسم ثبات برای بانک ها است بررسی می کنیم. ما به صورت تجربی بررسی می کنیم که آیا شیوه G-SIB از مقررات ضرر وام (LLP) برای هموار سازی درآمد در مقایسه با غیر G-SIBs و انگیزه انجام این کار متفاوت است. ما ۲۳۱ بانک اروپایی را مورد بررسی قرار می دهیم و می دانیم که هموار سازی درآمد در بین G-SIBs در دوره پس از بحران تلفظ می شود و در دوره های قبل از بحران در بین غیر G-SIB تلفظ می شود. همچنین ، G-SIB هنگامی که آنها تسویه حساب بیشتری از درآمد دارند ، نشان می دهند: (i) دارای وام غیر عامل قابل توجهی هستند ، (ب) سود بیشتری دارند و از حداقل نسبت سرمایه نظارتی (iii) در تأمین ضرر وام های آینده به دنبال برخوردار هستند و در طول دوره های رکود اقتصادی پیامدهای یافته های ما این است که تنظیم سرمایه و نوسانات غیر طبیعی اقتصادی ، انگیزه ای را برای بانک های سیستمیک برای استفاده از شماره های حسابداری (مقررات ضرر وام) برای هموار سازی درآمد ایجاد می کند ، که این نیز با هدف ثبات سیستم مالی تنظیم کننده های بانکی همسو است. یافته های ما با توجه به شرایط نظارتی فعلی در اروپا که در بانکهای سیستمی متمرکز است ، برای حسابداران تعیین کننده های استاندارد در ارزیابی آنها از نقش شماره های حسابداری گزارش شده برای ثبات سیستم مالی مفید هستند.