در این مقاله به بررسی این ادعا که توسعه حمل و نقل هوایی می تواند محرک رشد اقتصادی فراگیر و کاهش فقر در کشورهای در حال توسعه و نوظهور باشد ، با استفاده از مثال آفریقای جنوبی ، کشوری با نابرابری درآمد بالا و افزایش حجم ترافیک هوایی. یک مدل ماتریس حسابداری اجتماعی (SAM) برای ارزیابی نقاط قوت پیوندهای عقب و رو به جلو بین بخش حمل و نقل هوایی و اقتصاد محلی اتخاذ شده است و از یک مدل تعادل عمومی قابل محاسبه (CGE) برای برآورد تأثیر اقتصاد در حمل و نقل هوایی استفاده می شود. گسترش در آفریقای جنوبی. نتایج نشان می دهد که حمل و نقل هوایی تأثیر معنی داری بر تولید ، درآمد و اشتغال دارد و اهمیت آن در اثر پیوندهای عقب مانده قابل توجه آن نهفته است. به نظر می رسد که درآمد و اثرات شغلی در اقتصاد توزیع می شود و بیشترین برنده ها خانوارها در بالاترین هزینه هزینه و همچنین کار بسیار ماهر هستند. نتیجه گرفته می شود ، مگر اینکه با پیشرفت در آموزش و آموزش کارگران کم مهارت همراه باشد ، گسترش حمل و نقل هوایی ممکن است منجر به گسترش نابرابری درآمد در آفریقای جنوبی شود.