در سالهای اخیر ، استفاده های متفاوتی از اصطلاحات پایداری و انعطاف پذیری صورت گرفته است ، که برخی از پایداری و مقاومت در برابر آن را با همان مفهوم ، و برخی دیگر ادعا می کنند که آنها کاملاً متفاوت و نامربوط هستند. برای بررسی شباهت ها ، اختلافات و چارچوب های مدیریت فعلی برای افزایش پایداری و مقاومت ، یک بررسی ادبی انجام شد که بر استفاده یکپارچه از پایداری و مقاومت در یک زمینه مدیریت محیط زیست متمرکز شده است. پایداری از طریق خط پایین سه گانه ملاحظات سیستم زیست محیطی ، اجتماعی و اقتصادی تعریف شد. تابآوری به عنوان توانایی یک سیستم برای آماده سازی برای تهدیدها ، جذب اثرات ، بازیابی و سازگاری به دنبال استرس مداوم یا یک رویداد مخرب تلقی می شد. سه چارچوب مدیریتی کلی برای سازماندهی پایداری و تاب آوری برای تسلط بر ادبیات یافت شد: (۱) انعطاف پذیری به عنوان یک جزء پایداری ، (۲) پایداری به عنوان یک جزء مقاومت و ۳) مقاومت و پایداری به عنوان اهداف جداگانه. پیاده سازی این چهارچوب ها با اهداف مشترک ارائه مزایا به مردم و محیط زیست در شرایط عملیاتی عادی و شدید روبرو شدند که بهترین نمونه ها بر اساس شباهت ها و به حداقل رساندن اختلافات بین مقاومت و پایداری است.