تحقیقات روانشناختی اجتماعی در مورد مقاومت بیشتر به اقدامات جمعی محدود شده است: مقاومت جمعی ، آشکار ، سازمان یافته ، مقاومت مادی. با این حال ، افرادی که در معرض خشونت جمعی و ظلم قرار دارند ، درگیر بسیاری از استراتژی های مقاومت دیگر ، از جمله مقاومت فردی ، پنهانی ، روزمره و روانی هستند. این بررسی ، ابعاد مقاومت در برابر قربانی سازی جمعی را متمایز می کند و استدلال می کند که روانشناسی اجتماعی باید طیف کاملی از استراتژی های مقاومت را در نظر بگیرد. علاوه بر این ، مقاومت غیر خشونت آمیز و مقاومت خشونت آمیز همیشه اصول اساسی متقابل نیستند. در عوض ، آنها ناشی از انتخاب های پویا و استراتژیک است که مردم هنگام بررسی زمینه های خشونت آمیز در برابر آنها مقاومت می کنند. مروری بر تحقیقات اندک در مورد مقاومت جمعی در زمینه های خشن و سرکوبگرانه ، نیاز به تئوریزه کردن چگونگی شکل گیری ماهیت خاص این زمینه ها را در مقاومت جمعی نشان می دهد.