Capripoxviruses (CaPVs) بیماری های عفونی سیستمیک نشخوارکنندگان کوچک هستند و اقتصاد کشاورزی در کشورهای بومی را تحت تأثیر قرار می دهند و یک محدودیت عمده در تجارت بین المللی دام و محصولات آنها را نشان می دهند. آنها باعث ایجاد تب ، اسهال ، مشکل در تنفس ، گره ها ، ضایعات پوستی در پاپول ها و سپس زخم ها می شوند. میزان مرگ و میر و مرگ و میر بالا در گوسفندان ، بزها و گاوها بسته به حدت گونه ها ، نژادها ، مصونیت میزبان و عوامل محیطی مشاهده می شود.
بیماری های CaPV در بسیاری از مناطق آفریقا ، آسیا و خاورمیانه در سازمان جهانی بهداشت حیوانات قابل رؤیت است و همچنین امکان حمله به اروپا از طریق حمل و نقل حیوانات آلوده وجود دارد. آنها اکنون با شیوع اخیر آبله گوسفند (SPPV) و مرغان بز (GTPV) در ویتنام ، یونان و مغولستان و شیوع های جدید بیماری پوستی لامپ (LSD) در اتیوپی ، مصر و اسرائیل در حال گسترش هستند.
پاتوژنز CaPV نشان می دهد که ضایعات پوستی و چربی های بینی و دهان مفیدترین نمونه برای جداسازی ویروس هستند. از روشهای کلاسیک مانند کشت سلولی و میکروسکوپ الکترونی می توان برای شناسایی ویروس استفاده کرد. با این حال ، این تکنیک ها نمی توانند بین آبله گوسفند ، آبله بز و بیماری پوستی تند تفاوت کنند. واکنش زنجیره ای پلیمراز و تعیین توالی متداول ترین تکنیک های تحلیلی است که برای ارائه سریع و حساس تشخیص CaPV به کار می رود.
در این فصل به روزرسانی دانش در مورد بیماری های CaPV ضروری است. تأثیر و ضرر اقتصادی آنها ، نحوه انتقال ، علائم و نشانه های بالینی و تشریح روش های تشخیصی کلاسیک و توسعه یافته و راهکارهای واکسیناسیون برای کنترل و ریشه کن کردن آنها.