جواهر ابو رحمه ، که در سال نو سال ۲۰۰۱ بر اثر گاز اشک آور کشته شد ، در میان بسیاری از زنان فلسطینی ، در کشور اسرائیل و سرزمین اشغالی بود ، که علی رغم اینکه قربانی آنچه که من به عنوان “دولت نژادی” اسرائیل مطرح می کنم ، شد. همچنین عوامل فعال مقاومت هستند. نهلا عبدو (۱۹۹۴ ، ۲۰۰۸) مشارکت زنان فلسطین را در مبارزات ملی از دهه ۱۹۲۰ تا به امروز ، تاریخ سازی می کند و نشان می دهد که مشارکت آنها ، در انتفاضه اول و دوم ، نه تنها یک بخش اساسی از جنبش مقاومت بود ، بلکه همچنین داشت. تأثیر عمیقی بر روابط جنسیتی در جامعه فلسطین. این مقاله ، ضمن نظریه پردازی در مورد زن فلسطینی – شهروند اسرائیل ، یا سوژه اشغالی در سرزمین فلسطین – به عنوان femina sacra ، نسخه زن Ago-homo ساکر آگامبن یا “زندگی برهنه” (۱۹۹۵) ، و همزمان با عامل. مقاومت ، تلاش برای ماندن در نظری ، ترکیبی از تئوری ها با نمونه هایی از تجربیات زنده از زنان فلسطینی ، اعتقاد بر این است که ، پس از فرانتز فنون در ضد انحصارگرایی و ضد کلونیالیسم به عنوان محکم ریشه در تجربه زنده از نژادپرستانه.