فرضیه پیش رو در این مقاله این است که یک پارادایم پزشکی جدید که از تحقیقات پزشکی پزشکی انجام شده در این قرن وجود دارد ، عمدتا به دلیل انفجار به اصطلاح “اومیک” و تکنیک های مرتبط است. ایده اصلی این است که یک مسیر مشترک از بهزیستی و سلامتی گرفته تا بیماری های مزمن (“کرونوپاتی”) و حتی تا مرگ وجود دارد که مراحل زیر را شامل می شود: ۱) رژیم غذایی ناسالم ، سبک زندگی بی تحرک و قرار گرفتن در معرض دائمی از زنوبیوتیک و انواع مضر محرک؛ → ۲) دیسبیوز روده. → ۳) تغییر در لایه مخاطی روده (خصوصاً روده بزرگ) → ۴) اختلال در اتصالات محکم اندوتلیال. → ۵) اندوتوکسمی متابولیک + انتقال باکتری؛ → ۶) التهاب؛ → ۷) تشدید سیستم عصبی روده (ENS) و متعاقباً ناسازگاری و عملکرد ناقص روده بزرگ. → ۸) تظاهرات اپی ژنتیکی. → ۹) “کرونوپاتی” و مرگ زودرس. بنابراین ، برای حفظ سلامتی خوب یا بهبود یا حتی معکوس بیماریهای مزمن در فرد ، نتیجه اصلی که باید به دنبال آن باشید ، تعادل هموستاتیک میکروبیوتای روده (یوبیوز) است که بیشتر آنها در روده بزرگ قرار دارد. لین مارگولیس یکی از اصلی ترین دانشمندان بود که اهمیت نقش باکتری ها را نه تنها در منشا همه گونه های بیولوژیکی که امروزه روی زمین وجود دارد ، بلکه نقش آنها در هموستاز جهانی را نیز برجسته می کند. باکتریها برای موجودیت خود به موجودات زنده دیگر متکی نیستند ، در حالی که دومی کاملاً به اولی وابسته است. انسانها از این قاعده مستثنی نیستند و هر روز شواهد جدیدی درباره نقش محوری میکروبیوتای روده در سلامت انسان ، بیماری و به طور کلی در بهزیستی آن پدیدار می شود. امروزه به طور کلی واقعیت های زیر در مورد میکروبیوتای روده پذیرفته شده است: تقریباً ۱۰ برابر باکتری در روده نسبت به سلولهای انسانی در هر انسانی وجود دارد. میکروبیوم حدود ۱۰۰-۱۵۰ برابر بزرگتر از ژنوم انسان است ، و ارتباط مشخصی بین میکروبیوتای روده و بسیاری از شایعترین بیماریهای مزمن وجود دارد ، از چاقی و دیابت گرفته تا افسردگی و پارکینسون و انواع مختلف سرطان. پیامد اصلی این نظریه این است که ما باید به نوعی از کشاورزان میکروبی تبدیل شویم ، یعنی باید بیشتر از میکروبی روده خود آگاه باشیم ، از آن مراقبت کنیم و به طور دائم آن را رصد کنیم. بنابراین ، به عنوان بخشی از عادت های خوب زندگی ما (تغذیه سالم ، ورزش بدنی) ، احتمالاً باید فصلی دوره ای روزه و پاکسازی روده بزرگ را پشت سر بگذاریم ، همانطور که در زمان های قدیمی معمول بود.