در این مطالعه ، ما بررسی می کنیم که آیا قضاوت سرمایه گذاران غیرحرفه ای درباره یک شرکت با ضعف های مواد شناخته شده و آشکار در کنترل داخلی طبق قانون Sarbanes Oxley (SOX) مصوب ۲۰۰۲ ، بستگی به استراتژی ترمیم مورد استفاده توسط شرکت دارد. تجزیه و تحلیل افشای ضعف کنترل داخلی SOX نشان می دهد که بنگاهها (۱) اغلب دارای ضعف های کنترل داخلی متعددی هستند ، (۲) اغلب دارای ترکیبی از فناوری اطلاعات (IT) و ضعف های کنترل غیر IT هستند و (۳) همواره در اصلاح همه کنترل ها ناکام هستند. نقاط ضعف در دوره شناسایی شده آنها. ما یک آزمایش طراحی کرده ایم تا بررسی کنیم که چگونه سرمایه گذاران غیرحرفه ای به اصلاح زیر مجموعه ضعف های مواد افشا شده در کنترل داخلی پاسخ می دهند ، هنگامی که یک شرکت برنامه اصلاح را فاش می کند که در اولویت ترمیم ضعف کنترل داخلی IT (غیر IT) قرار دارد و یک غیر IT را ترک می کند (IT) ضعف بی وقفه. ما تئوری ضد خلاف را در تنظیم آینده اصلاح گرا اعمال می کنیم و می یابیم که سرمایه گذاران از یک استراتژی ترمیم محکم حمایت می کنند که ترجیح می دهد ضعف فناوری اطلاعات را براساس یک استراتژی که در اولویت ترمیم ضعف غیر IT باشد ، ترجیح دهد. علاوه بر این ، ما می دانیم که اثربخشی درک شده اصلاح ، ریسک ناسازگاری مالی ناشی از ضعف کنترل داخلی حل نشده ، و اعتبار مدیریت به طور کامل واسطه ای رابط strategies بین راهبردهای اصلاح شرکت و داوری های سرمایه گذاری را نشان می دهد. این یافته ها باید در هنگام مواجهه با طیف وسیعی از ضعف های کنترل داخلی و غیر IT در زمینه کنترل داخلی ، پس از شناسایی اولیه و افشای نقاط ضعف متعدد مواد ، مطابق با SOX مورد نیاز باشد ، هم برای حسابرسان و هم برای مدیریت ، آموزنده باشد.