این مقاله به بررسی اصلاحات حسابداری اخیر در بخش عمومی اروپا می پردازد که شیوه های محاسباتی بحث برانگیز را برای شناخت فعالیت های مجرمانه در حساب های ملی ارائه می دهد. یعنی ، حسابداری برای تولید غیرقانونی مواد مخدر و قاچاق مواد مخدر ، و حسابداری از روسپیگری. این تحقیق با به چالش کشیدن پیش فرض بی طرفی حسابداری ، این سیاست این سیاست “حسابداری از جرم” را از منظر معنایی و دیدگاه معرفت شناختی به عنوان یک سیستم شناختی در ایجاد معنا و شکل گیری دانش بررسی می کند. این تجزیه و تحلیل نشان می دهد که چند کلیسای نئولیبرالیسم ، و نحوه اعمال نفوذ خود بر جامعه از طریق روند گفتمان محور ساخت و سازهای اجتماعی و تغییر شکل واقعیت ، که به صورت متقاطع در ابعاد متعدد آن جریان دارد. در سطح کلان ، این سیاست به عنوان یک “پروژه هژمونیک” عمل می کند: منافع اقتصادی و سیاسی بلوک های مختلف “تاریخی” را به هم می پیوندد و اجرای این شیوه ها را به یک “عقل سلیم” تبدیل می کند. در سطح خرد این سیاست به عنوان “دستگاهی از دولتمردی” عمل می کند: شناخت جرم را در یک منطق پانوپاتیک عقلانیت اقتصادی محاصره می کند و نتیجه آن را به یک ارزش کمک به رونق یک کشور تبدیل می کند. در این زمینه ، این مطالعه به محوریت تمرکز تمرین حسابداری به عنوان ابزاری محوری از ایدئولوژی نئولیبرال می پردازد: این اجازه را می دهد که قلمرو روشهای محاسباتی را به کالاهای ضعف ، اعتیاد و جنسیت انسانی گسترش دهد تا در یک فرایند منطقی حسابداری به تعادل برسد. عرضه و تقاضای رابطه جنسی و مواد مخدر ، بین روسپیان و مراجعان ، فشار و معتادان.