درک رابطه بین سوار ترانزیت ریلی و محیط ساخته شده برای ارتقاء توسعه ترانزیت محور و رشد پایدار شهری بسیار مهم است. مدل های رگرسیون وزن جغرافیایی (GWR) قبلاً استفاده شده اند برای نشان دادن تفاوت های مکانی در چنین روابطی در سطح ایستگاه. با این حال ، مطالعات اندکی محیط ساخته شده را در مقیاس خوب مشخص کرده و آنها را با استفاده از ترانزیت ریلی مرتبط می کند. علاوه بر این ، هیچ یک از مطالعات موجود سعی نکرده است با توجه به تأثیرات مختلف محیط ساخته شده ، ایستگاههای مربوط به سیاستگذاری را طبقه بندی کند. در این مطالعه ، با استفاده از گوانگژو ، به عنوان نمونه ، داده های بزرگ مکانی با منبع چند منبع مانند تصاویر با سنجش از دور با وضوح بالا ، نقاط مورد نظر (POI) ، رسانه های اجتماعی و داده های ردپای ساختمان را برای یکسان سازی دقیق ویژگی های محیط ساخته شده ادغام کردیم. . این با استفاده از یک مدل GWR همراه بود تا درک کند که چگونه تأثیر عوامل محیطی ساخته شده در مقیاس خوب بر سرگرفتگی حمل و نقل ریلی در منطقه مورد مطالعه متفاوت است. از روش خوشه بندی k-میانگین برای شناسایی گروه های ایستگاه متمایز بر اساس ضرایب مدل GWR در ایستگاه های محلی استفاده شد. پهنهبندی سیاستگذاری بر اساس نتایج ارائه شده است و راهنمایی برنامه ریزی متمایز برای مناطق مختلف پیشنهاد شده است. پیش بینی می شود این توصیه ها به افزایش استفاده در ترانزیت ریلی ، اطلاع رسانی در مورد برنامه ریزی حمل و نقل ریلی (برای کاهش بار ترافیکی در خطوط شلوغ در حال حاضر) ، و اختصاص مجدد امکانات صنعتی و زندگی برای کاهش رفت و آمد برای ساکنان کمک کند. سیاست و پیامدهای برنامه ریزی برای توسعه هماهنگ سیستم ترانزیت ریلی و استفاده از زمین بسیار مهم است.