در این مقاله پویایی “جذب فناوری” و تأثیرات آن در کمک به رفع فقر ، ستون اساسی اهداف توسعه پایدار سازمان ملل (SDG) مورد بررسی قرار گرفته است. با استفاده از داده های مربوط به ۱۷ کشور زیر صحرای آفریقا (SSA) و با استفاده از روش شماره شاخص فوق العاده ، ابتدا شکاف بهره وری کل عامل (TFP) بین این کشورهای آفریقایی و هر دو ایالات متحده آمریکا (رهبر کشورهای پیشرفته) و چین (رهبر) را تخمین می زنیم. از کشورهای در حال توسعه) برای ارائه یک معیار برای گرفتن فن آوری که قابل مقایسه با کشورهای آفریقایی است. سپس سهم پویایی فن آوری در SSA در کاهش فقر با استفاده از روش سیستم تعمیم یافته لحظه ها (GMM) بررسی می شود. نتایج ما نشان می دهد که از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۴ ، بسیاری از کشورهای آفریقایی تا حدودی شکاف تکنولوژیکی را در آمریکا کاهش داده اند ، در حالی که تنها تعداد معدودی از آنها موفق شده اند تا اوایل دهه ۲۰۰۰ به طور خلاصه با چین کنار بیایند و پس از آن هیچ گونه ابتکاری مشاهده نمی شود. با توجه به پیشرفت تکنولوژی استثنایی که در پانزده سال گذشته توسط چین بدست آمده است. ما می دانیم که بستن شکاف تکنولوژیکی ، اثر کاهش قابل توجهی در فقر برای ملل آفریقا داشته است ، اگرچه این اثر در مقابل چین ضعیف تر است. بنابراین مقاله ما نقش مهمی را که پیشرفت تکنولوژی در کاهش فقر دارد ایفا کرده است.