اهمیت قوم شناسی
در این مقاله نتایج حاصل از یک مطالعه اتنوبوتانیک در پارک ملی وسوویو (VNP) (کامپانیا ، ایتالیا جنوبی) انجام شده است. در اینجا توصیف کاربردهای دارویی گیاهان در منطقه باستانی غنی از تنوع قومی و بیولوژیکی است که برای اولین بار مورد بررسی قرار گرفته است.
هدف از مطالعه است
هدف اصلی از مطالعه این بود که درک کنیم دانش فعلی در مورد استفاده از گیاهان دارویی تا چه اندازه زنده است.
مواد و روش ها
اطلاعات با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختار یافته و بدون ساختار انجام شده بر روی ۱۳۶ نفر از ساکنان منطقه مورد بررسی از مارس تا نوامبر ۲۰۱۴ و از آوریل تا اکتبر ۲۰۱۵ جمع آوری شده است. سن آگاهان از ۴۷ تا ۸۵ سال بود. بیش از نیمی از آگاهان بین ۶۱ تا ۷۰ سال استفاده می کنند. استفاده از گیاهان محلی در یک جدول ذکر شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و با مصارف سایر مناطق ایتالیا و سایر مناطق حوضه مدیترانه مقایسه شده است.
نتایج
در VNP تعداد ۱۳۲ گونه گیاهی متعلق به ۱۱۰ جنس و ۵۱ خانواده ذکر شده برای اهداف دارویی ثبت شد. از بین ۱۳۲ گونه گیاه ضبط شده ، ۷۰ نوع خودبخود یا زیربنایی است و ۶۲ مورد بالاتر از همه در باغچه های آشپزخانه یا آپارتمان ها به عنوان غذا یا به عنوان زینتی کشت می شود. گیاهان اکثریت را تشکیل می دهند و به دنبال آن درختان و درختچه ها یا زیرشاخه ها قرار دارند. از گیاهان مورد بررسی برای ۱۱۶ بیماری مختلف سلامت انسان و ۴ مشکل دامپزشکی استفاده شد. بیشتر گیاهان در معضلات گوارشی ، پوستی و تنفسی مورد استفاده قرار می گیرند.
نتیجه
تعداد گیاهان دارویی گزارش شده در این مقاله نشان دهنده دانش سنتی سنتی به خوبی حفظ شده (TPK) از سالمندان ساکن در مناطق روستایی و روستاهای کوچک VNP است. حفظ TPK مدیون استمرار یک سنت خوراکی است که از استفاده از گیاهان به عنوان داروی گیاهی محافظت می کند. ما فهمیدیم که در حالی که استفاده از برخی گیاهان وحشی رو به کاهش است ، مردم همچنان برای جمع آوری برخی از گیاهان زراعی و تهاجمی برای تهیه داروهای درمانی استفاده می کنند. تحقیقات مانند این برای محافظت از خاطرات باستانی ، ترویج انتقال اطلاعات به نسل های جوان ، حفظ تنوع قومی و زیست شناختی و فراهم آوردن نقطه شروع تحقیقات بیوشیمیایی بیشتر بر روی موجودات دارویی ضروری است.