از آنجا که ایستگاه های مترو در مناطق با آب و هوای سرد معمولاً سیستم گرمایش ندارند ، مسافران اغلب در زمستان در چنین ایستگاه هایی احساس سرما می کنند. مردم یک محیط حرارتی راحت می خواهند ، که به برخی از عوامل حساس است. بنابراین ، شناسایی عوامل اصلی تأثیرگذار برای بهبود محیط حرارتی اساسی است. در این مطالعه ، دو عامل محیطی (درجه حرارت در فضای باز و دمای خاک) و چهار عامل مربوط به شرایط بهره برداری (فاصله قطار ، منطقه باز شدن درب صفحه سکو ، مسافت سواری و تعداد شفت های دریچه باز پیستون) مورد بررسی قرار گرفت. از یک طرح آزمایشی متعامد برای شناسایی کارآمد عوامل مؤثر ، به کمک تست میدانی و مطالعه عددی استفاده شد. از طریق تجزیه و تحلیل واریانس دامنه ، مشخص شد که دمای خارج از منزل و دمای خاک به ترتیب از نظر محیط خاکستر و محیط بستر قابل توجه بودند. علاوه بر این ، تجزیه و تحلیل نشان داد که رتبه بندی جداگانه از اهمیت نسبی عوامل برای محیط محوطه سازی و محیط بستر. با استفاده از این رتبه بندی ها ، استراتژی های هدفمند می تواند برای عوامل مؤثر در کنترل آینده در مؤثرترین روشها ارائه شود. طرح آزمایشی متعامد یک جایگزین کارآمد برای جمع آوری اطلاعات کیفی برای سیستم های پیچیده مترو است. این مطالعه بینش جدیدی در مورد محیط حرارتی مترو در زمستان ارائه می دهد و در ایجاد یک محیط حرارتی راحت تر مفید است.