اسناد ادبیات قبلی مبنی بر شناسایی نامتقارن به موقع ضرر در مقابل سود (همچنین به عنوان محافظه کاری شرطی شناخته می شود) می تواند با کاهش فشار عدم تقارن اطلاعات بین مدیریت و سرمایه گذاران و تهیه سیگنال های اولیه در مورد سودآوری پروژه هایی که انجام می شود ، مدیریت را برای تصمیم گیری های سرمایه گذاری کارآمد تر القا کند. در این مقاله به بررسی تأثیر محافظه کاری در تصمیم مهم سرمایه گذاری که نادیده گرفته شده است ، یعنی سرمایه گذاری در نیروی کار. ما می دانیم که محافظه کاری با عدم کارایی سرمایه گذاری در کار منفی است. به طور خاص ، محافظه کارانه شیوه های ناکارآمد سرمایه گذاری را در بازار کار ، از جمله استخدام بیش از حد ، شلیک زیر ، استخدام زیر و اخراج بیش از حد کاهش می دهد. نتایج ما پس از کنترل توانایی های مدیریتی ، حاکمیت شرکتی و سایر سرمایه گذاری ها کنترل می شود.