یکی از تأثیرات فعالیت های گردشگری در نقاط دیدنی ملی در غرب چین این است که ساکنان محلی برخی از حقوق خود را برای بهره مندی از منابع طبیعی از دست داده اند. ایجاد استانداردهای منطقی جبران هزینه های زیست محیطی وسیله مهمی برای پرداختن به منافع متناقض ذینفعان است. با استفاده از روش ردپای اکولوژیکی (EF) ، استاندارد جبران خسارت برای ساکنان محلی بر اساس اندازه گیری ردپای اکولوژیکی گردشگری (TEF) از نقطه دیدنی کوه تایبای (TMSS) و EF شهر Tangyu تعیین می شود. نتایج نشان می دهد که TEF از TMSS در سال ۲۰۱۵ ۱۳۸۰۳٫۶۶ha ، EF و ظرفیت بیولوژیکی (BC) شهر تانگیو به ترتیب ۸۳٫۸۷۹٫۷۱ha و ۶۱٫۷۲۲٫۹۶ha بود. بنابراین ، استاندارد سرانه جبران زیست محیطی ۴۶۵٫۷۶ دلار است. این مطالعه اقداماتی را برای کاهش TEF ، بهبود اجرای مکانیزم جبران خسارت و جمع آوری مؤثر بودجه برای جبران زیست محیطی ارائه می دهد.