قانون اوراق بهادار در سال ۱۹۳۳ بر روند عمومی و جریان ارسال بیانیه ثبت به کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) حاکم است. قانون شروع فعالیتهای ما در تجارت (JOBS) در سال ۲۰۱۲ برای گروه جدیدی از شرکتها که به عنوان “شرکتهای رشد نوظهور” (EGC) نامیده می شوند ، چندین قانون تحت اسناد اوراق بهادار SEC ایجاد کرده است. ما ارتباط بین تلاش حسابرس ، پیشنهادات اولیه عمومی (IPO) قیمت پیشنهادی ، و درک سرمایه گذاران از ارزش ذاتی ثبت کنندگان (کم ارزش) و اظهارات ثبت نام EGC ها را با استفاده از تسهیلات برای کاهش افشای اطلاعات صورت های مالی بررسی می کنیم. یافته های ما مبنی بر کاهش تلاش حسابرس نشان می دهد که احتمال افزایش ریسک حسابرس برای صورتهای مالی آینده EGCs به دلیل مسائل مربوط به صورتهای مالی که در صورتهای ثبت نام درج نشده اند می تواند بیشتر باشد. ما همچنین ارتباط منفی (مثبتی) بین ثبت نام EGC و قیمت پیشنهادی IPO (قیمت ناچیز) مشاهده می کنیم. نتایج ما نشان می دهد که عواقب ناخواسته بالقوه مرتبط با EGC و تلاش حسابرس ممکن است برای کاهش احتمال خرابی صورتهای مالی آینده کافی نباشد.