در این مقاله به نبوغ خلاق ارائه دهندگان گردشگری در داستان و ارائه قرائت های متنوع از اماکن باستانی که از نظر جسمی گم شده اند ، متمرکز شده است. در مفهوم سازی تلاش های ارائه دهندگان در بسیج (غیرمستقیم) جنبه های محسوس میراث باستان شناسی برای به رسمیت شناختن آنها به یک هویت غیرقابل توصیف و حضور قابل مشاهده ، ما به تحقیق در مورد خلاقیت و گردشگری خلاق می پردازیم. یافته های ما نشان می دهد که چگونه فرصتهای ایجاد مفهوم نوآورانه میراث باستان شناسی را به یک منبع با ارزش گردشگری خلاق تبدیل می کند که می تواند برای تقویت جذابیت بازار محصولات و منابع محلی از طریق theming و داستان گویی خلاق استفاده شود. به طور کلی ، این مطالعه به کارهای نوپا در زمینه ایجاد مشارکت میراث باستان شناسی کمک می کند که می تواند به عنوان ابزاری مؤثر برای ایجاد تجربیات تفسیری معنی دار در مناطق گردشگری فرهنگی خدمت کند.