در گفتمان حقوقی آمریکا ، بسیاری از مفسران معتقدند که بهترین راه برای جلوگیری از کلاهبرداری در بورس اوراق بهادار ، اقدام طبقاتی است ، با وجود اثر جانبی جدی آن: دادخواست ناشایست. یک مطالعه مقایسه ای در مورد کلاهبرداری از اوراق بهادار در ژاپن ، که دارای کد اوراق بهادار یکسان برای پرداختن به تقلب در اوراق بهادار با ایالات متحده قبل از اتخاذ اقدام طبقاتی بود ، اما داستان دیگری را ارائه می دهد.
این مقاله نشان می دهد که یک رژیم نظارتی مانند ژاپن – که به اقدامات طبقاتی متکی نیست بلکه در عوض قدرت اجرای عمومی را دارد – می تواند باعث شود شرکت های کلاهبرداری مجازات هزینه های قابل توجهی از اعتبار کسب کنند. این مقاله به عنوان اولین مطالعه جامع تجربی در مورد اجرای افشای کلاهبرداری در ژاپن ، شامل پرونده های کلاهبرداری در اوراق بهادار است که منجر به تحریم توسط کمیته بورس اوراق بهادار و نظارت (SESC) تا سال ۲۰۱۸ به عنوان نمونه است. این مقاله رسوایی کلاهبرداری در مورد اوراق بهادار ژاپنی را به هشت مرحله برای اهداف تحلیلی تقسیم می کند و از روش مطالعه رویداد برای اندازه گیری واکنش بازار به افشای بی نظمی استفاده می کند. نتایج تجربی نشان می دهد که رسوایی تقلب در اوراق بهادار باعث می شود شرکت های متاثر از این رژیم قانونی بخش قابل توجهی از ارزش بازار خود را از دست دهند. به طور خاص ، شرکت ها حدود ۱۲٪ از ارزش بازار خود را بلافاصله پس از صدور بیانیه ای معمولاً مبهم در مورد یک مشکل بالقوه بی نظمی مالی از دست می دهند. همچنین میزان واکنش بازار به این بیانیه به نظر می رسد پیش بینی کننده دقیق از جدی بودن رسوایی است که منفی آن را با تملک سهام متعلق به مدیرعامل همراه می کند.