ما مطالعه می کنیم که چگونه افشای اطلاعات بر واسطه گری مالی تأثیر می گذارد وقتی بازپرداخت سرمایه گذاری بلند مدت خطرناک است. این تجزیه و تحلیل براساس نسخه چرخه تجارت از مدل اداره بانکی است که در آن یک بانک سهم ریسک را برای سپردهگذاران تقاضا دارد که شوک غیرقابل کنترل را به ترجیحات نقدینگی خود تجربه می کنند. بانک قبل از دقت در مورد سیگنال موقت در مورد بازپرداخت سرمایه گذاری بلند مدت متعهد است. ما تأثیر افشای بانکی را در تقسیم بهینه ریسک حاصل از قراردادهای سپردن تقاضای انعطاف پذیر و سیگنال احتمالی بررسی می کنیم. ما نشان می دهیم که برای توابع برنامه های کاربردی که نشان دهنده عدم افزایش ریسک مطلق غیر فزاینده است ، افشای اطلاعاتی بیشتر سهم ریسک قبلی را که توسط واسطه گری مالی ارائه می شود ، بهبود می بخشد.