در این مقاله سؤال از محدودیتهای حقوق برای مهمانداران از دیدگاه لیبرال-دموکراتیک مطرح شده است. آیا تاکنون در ازای توافق خود برای چشم پوشی از حقوق ، فرصت شغلی به مهاجران پیشنهاد می شود؟ اگر چنین است ، آیا محدودیتی در حقوقی که می توانیم از مهمانداران بخواهیم از آن دست بکشند وجود دارد؟ من سه دلیل را مورد بررسی قرار می دهم که چرا محدودیت های حقوق برای مهمانداران نباید مجاز باشد: (۱) این که آنها به مهمانداران می خواهند از ادعای غیرقابل انکار عضویت خودداری کنند ، (۲) که آنها بهره برداری می کنند ، و (۳) که آنها مهمانداران را برای تسلط بر روابط اجتماعی قرار می دهند. در جامعه پذیرنده نتیجه می گیرم که هیچکدام از این استدلال ها نمی توانند به طور کلی محدودیتهای مربوط به حقوق مهمانداران را رد کنند. من برخی از محدودیت هایی را که حتی بعد از در نظر گرفتن این استدلال ها مجاز می باشند ، ترسیم می کنم.