در این مقاله ، ما یک تابع هدف جدید ، که منعکس کننده هزینه های ریسک سهم ناپایدار و خطر ناپیوستگی در سیستم بازنشستگی DB-PAYGO است ، پیشنهاد می کنیم. مشکل این است که انحراف درجه دوم بین نرخ سهم واقعی و یک هدف عادت و انحراف متناسب چهارم از انباشت بازنشستگی را به حداقل برساند. محدودیت غیر منفی اصلاح شده در میزان سهم اضافه شده است ، که همراه با یک فرآیند هدف عادت تصادفی ، در حل مسئله به حداقل رساندن با استفاده از روش دوگانه لاگرانژ مشکل ایجاد می کند. نتایج به دو مورد تقسیم می شوند که بستگی به عادت و بودجه بازنشستگی متناسب با عادت دارد. در مورد ناکافی ، نرخ سهم بهینه ، منحنی شکل ترمز را با توجه به زمان نشان می دهد که با منحنی رشد نمایی مدل با یک هدف ثابت متفاوت است. با افزایش متوسط نرخ سهم در مرحله اولیه ، به افزایش انباشت و کاهش بار سهم دارایی های پیگیری کمک می کند. نکته قابل توجه این است که منحنی شکل ترمز یک سیاست عملی تر است ، به همین دلیل منحنی رشد نمایی اضطراب از رشد نامحدود نرخ سهم را ایجاد می کند و اعتماد به نفس به پایداری صندوق بازنشستگی را آزار می دهد. ما همچنین اثرات روند خاص جمعیت شناسی و نوسانات نامشخص در حقوق و سرمایه گذاری را در سیاستهای کنترل بهینه مطالعه می کنیم.