از زمان سقوط قیمت جهانی نفت در ژوئن ۲۰۱۴ ، تنظیمات اقتصادی و سیاسی اصلاحات یارانه سوخت های فسیلی تغییر کرده است. همانطور که در بسیاری از اقتصادهای در حال توسعه ، در آفریقای جنوبی یارانه قیمت نفت به عنوان یک ابزار سیاستگذاری ناکارآمد مورد انتقاد قرار می گیرد زیرا مانع از رشد اقتصادی ، تضاد با اهداف کاهش تغییرات آب و هوایی و عمدتاً از خانواده های پر درآمد است که می توانند صاحب یک ماشین شوند.
خدمات حمل و نقل عمومی گزینه تحرک برای خانواده های فقیر آفریقای جنوبی است ، اما به دلیل یارانه ناکافی دولت ، غالباً در دسترس و غیرقابل دسترسی هستند. بنابراین ، یارانه های ناکارآمد سوخت و یارانه های ناکافی برای حمل و نقل عمومی تأثیرات جانبی جانبی بر نابرابری در رابطه با رفاه خانواده های فقیر و تحرک آنها دارد.
در این مطالعه ، یک مدل تعادل عمومی قابل محاسبه ، کاهش قیمت جهانی نفت ، کاهش یارانه سوخت و دو گزینه برای توزیع مجدد این یارانه ها برای حمایت از بخش حمل و نقل را شبیه سازی می کند: یا به عنوان حمایت از قیمت مصرف کننده یا به عنوان یارانه تولید در حمل و نقل مسافر. بخش این شبیه سازی ها حاکی از بهبود قیمت و در دسترس بودن خدمات حمل و نقل عمومی است و به وضوح تأثیرات مثبتی بر اقتصاد ، بیکاری و درآمد خانوار نشان می دهد. آنها همچنین برخی از سرنخهای در مورد چگونگی بهبود سیستم حمل و نقل در آفریقای جنوبی را برای پیش بینی وضعیت در هنگام برداشت دوباره قیمت نفت ارائه می دهند.