تعامل بین شهرنشینی و محیط زیست برای توسعه پایدار شهری بسیار مهم است. تا به امروز ، عوامل مؤثر و روابط متقابل بین محیط زیست و شهرها هنوز ناشناخته مانده اند. ما یک روش جدید را بر اساس تجزیه و تحلیل آماری معرفی می کنیم تا عوامل اصلی را که نشان دهنده اثرات متقابل بین شهرنشینی و محیط است و کمیت شدت تعامل در منطقه megalopolis پکن-تیانجین-هبی (BTH) معرفی کنیم. تجزیه و تحلیل رابطه خاکستری (GRA) ، تجزیه و تحلیل واریانس دو طرفه و تجزیه و تحلیل اثر ساده استفاده شده است. نتایج اصلی عبارتند از: (۱) نه عامل مهم پوشش مصرف آب ، انرژی ، کاربری اراضی ، پوشش گیاهی و تصفیه آلاینده ها شناسایی شده اند. (۲) شهرهایی که دارای صنایع سنگین هستند شدت تعامل بیشتری نسبت به شهرهای کشاورزی و گردشگری مستقر نشان می دهند. (۳) تصفیه آلودگی و مصرف آب ، فشارهای زیست محیطی قوی تری نسبت به سایر فاکتورها بر توسعه شهری نشان می دهد. برای سیاست گذاران ، به ویژه در شهرهای صنعتی سنگین باید آلاینده ها و آب را به دقت مدیریت کرد. این مطالعه ارزیابی اثرات زیست محیطی در مناطق بزرگ منطقه بزرگ را تکمیل خواهد کرد.