گونه های ما از توانایی عجیب و غریب در جمع آوری نوآوری های فرهنگی در طی چندین نسل برخوردار است ، پدیده ای که تحت عنوان “تکامل فرهنگی تجمعی” (CCE) نامیده می شود. سالهای اخیر شاهد گسترش کار تجربی و نظری بودیم که تعامل بین جمعیت و CCE را مورد بررسی قرار می داد. این بحث در مورد اینکه آیا مدلهای جمعیتی می توانند به تبیین الگوهای تاریخی تغییرات فرهنگی کمک کنند ، بحث و گفتگوی جدی ایجاد کرده است. در اینجا ، ما مطالعات تجربی و نظری را از زمینه های مختلف تلفیق می کنیم تا مشخص کنیم که چگونه هر دو اندازه و ساختار جمعیت می توانند مجموعه ای از اطلاعات فرهنگی را که افراد می توانند برای نوآوری آنها ایجاد کنند ، شکل می دهند ، مسیرهای بالقوه ای را ارائه می دهیم که از طریق آن ساختار اجتماعی بی نظیر انسان ممکن است CCE را ترویج کند ، و بحث کنید که آیا شبکه های اجتماعی انسان تا حدودی ممکن است ناشی از فشارهای انتخابی باشد که به اتکاء ما به دانش انباشته فرهنگی وابسته است.