دهه هاست که توسعه کشاورزی توسط یک الگوی نوسازی مبتنی بر تخصص ، تشدید و بزرگنمایی مقیاس هدایت می شود. این مدل از مدل توسعه با استفاده از سیاست های پشتیبانی قیمت و اغلب آژانس های بازاریابی مرکزی قوی پشتیبانی می شود که تأثیر تثبیت بر قیمت ها داشته و خطرات بازار را برای مجموعه ای از کالاها بطور قابل توجهی کاهش داده است. دلیل منطقی اقتصادی این مدل مبتنی بر پیگیری اقتصادهای مقیاس و تولید فنی بسیار کارآمد است. این مدل کشاورزان را به سمت افزایش ظرفیت فنی خود و بی توجهی به فعالیتهایی مانند بازاریابی سوق داده است که به نمایندگی های تخصصی بازاریابی واگذار شده است.
در این مقاله استدلال می کنیم که چنین تخصصی باعث تقویت اقتصاد مقاومتی مزارع شده است. اگرچه سطح بالایی از تخصص به کشاورزان می دهد تا از لحاظ فنی کارآمد باشند ، مهارت های تولیدی کاملاً ویژه ای کسب کرده و آخرین تکنیک های تولید را بکار گیرند ، اما این امر باعث می شود که مزارع تخصصی نیز وابسته به بازار (های) کالایی که در آن فعالیت می کنند ، آسیب پذیری اقتصادی خود را افزایش دهند. . با نظم بخشیدن به بازارها ، قیمت هر دو ورودی و تولید بی ثبات تر شده و اغلب به خطر افتادن پایداری اقتصادی این مزارع تخصصی است.