در این مقاله سعی شده است “جای آنها قرار بگیرد” (جمع و جسوپ ۲۰۱۳) برخی از موضوعات اصلی که سؤال “ابعاد بیش از اقتصادی- همکاری” را در بر می گیرد. به طور خاص ، این سؤال را مطرح می کند که چرا سرمایه داری واقعیت های اجتماعی-طبیعی را به حوزه های “عقل سلیم” و گسسته های نهادینه “اقتصاد” ، “جامعه” و “محیط” تجزیه می کند ، یک صورت فلکی نهادی است که معمولاً “اقتصاد” از آن برخوردار است. برجستگی با تکیه بر این ، این مقاله در ادامه سؤال می کند: چرا سازماندهی جامعه در اطراف کالای کالایی و به طور خاص پیرامون تعمیم فرم کالایی به نیروی کار که ویژگی مشخص سرمایه داری است ، تأثیر تمایل به تکه تکه شدن ، اتمی کردن دارد ، و حاشیه سازی اجتماعات اجتماعی و رفتارهای مشارکتی؟ این سؤال از طریق بررسی کار پولانی و مارکس پاسخ داده می شود و استدلال می شود که این دومی است که به بهترین وجه قادر به توضیح ماهیت و پویایی سرمایه داری و رابطه آن با فعالیت تعاونی است. این مقاله رویکرد مارکسیستی را شرح می دهد و پیوندهای محکمی با بخش “بنیادی” جنبش حاکمیت غذا دارد. دومی ، مانند مارکس ، به نظر می رسد که همکاری نامشخص را به عنوان خودمختاری “واقعی” فرا می خواند. مقاله سؤال می کند که پیش نیازهای سیاسی و زیست محیطی برای تحقق این تخیل اجتماعی چه می تواند باشد.